thumb|Maria in puerperio, Kolonia lub Dolna Nadrenia około 1330, Norymberga, Germanisches Nationalmuseum Maria in puerperio (łac. Maria w połogu, w języku niemieckim znany jako Maria im Wochenbett) – ukształtowany w dobie gotyku typ ikonograficzny ukazujący leżącą na łożu połogowym Marię, która opiekuje się nowo narodzonym Dzieciątkiem Jezus. Jest to jedna z odmian ikonografii Bożego Narodzenia, przy czym przez pojęcie Maria in puerperio rozumie się przede wszystkim autonomiczne, wyłączone z kontekstu, przedstawienie o charakterze dewocyjnym.
Przedstawienia Marii in puerperio cechuje naturalistyczne zobrazowanie narodzin Dzieciątka, będące aluzją do cierpień podczas porodu Marii i radości z Wcielenia, a ponadto zaakcentowanie macierzyńskiej i czułej relacji Marii z Dzieciątkiem, zastąpienie tradycyjnego żłóbka, łożem o ówczesnych formach. Typ ten preferowany był w zakonnej mistyce, głównie w klasztorach żeńskich, gdzie kształtowały się wizje, w których mistyczna unia nabierała charakteru relacji macierzyńskich. Stąd też w sposób bardziej naturalistyczny obrazowano Wcielenie i Boże Narodzenie, prócz wizerunków Marii leżącej na łożu połogowym z Dzieciątkiem lub bez (np. rzeźba z około 1300 w kościele Saint-Julien w Brioude) wykonywano m.in.