Różnica polega na tym, że dodatkowe multimedialne treści dosyłane są do odbiornika za pośrednictwem Internetu.
Telewizja hybrydowa umożliwia odbiorcy dostęp do szeregu interaktywnych usług, takich jak: VOD (usługi na żądania), Catch Up TV (dostęp do powtórek programów) czy możliwość korzystania z portali społecznościowych, serwisów wideo, zaawansowanego teletekstu z materiałami graficznymi i wideo, EPG z zapowiedziami programów, internetowych serwisów informacyjnych i meteorologicznych, serwisów sportowych (np. statystyki meczów na żywo), radia internetowego, sklepów internetowych i tym podobnych usług. Natomiast reklamodawcom telewizja hybrydowa daje możliwość pokazywania interaktywnych reklam. Jednak o tym, co będzie udostępniane w tej usłudze, decyduje nadawca, który może oferować wyłącznie własne serwisy lub podpisać umowy z firmami zewnętrznymi (np. sklepami internetowymi).
Standardy Smart TV w Europie i USA HbbTV – Europa kontynentalna