Dolina Sucha zaczyna się na Przełęczy pod Osobitą, opada w północno-wschodnim kierunku i uchodzi do Doliny Bobrowieckiej przy polanie Waniczka, na wysokości około 850 m, tuż powyżej miejsca, w którym Dolina Bobrowiecka uchodzi do Kotliny Orawickiej. Górny odcinek doliny ma nazwę Kamienny Żleb. Dolina ma jedno orograficznie prawe odgałęzienie – Dolinkę Kwaśną oraz trzy lewe: Sztolik, Szeroki Żleb i Żleb pod Siodło. W dolnym końcu grzędy oddzielającej Szeroki Żleb od głównego ciągu Suchej Doliny wznosi się wybitna turnia Cyganka.

Wylot doliny jest wąski, wyżej jednak dolina rozszerza się wachlarzowato. Wbrew swojej nazwie dolina nie jest sucha – istnieje w niej spływ powierzchniowy. Jej dnem spływa Suchy Potok, będący dopływem Bobrowieckiego Potoku.

Historia Dawniej dolina była wypasana. Dokumenty z 1615 r. podają, że była ona własnością wsi Brzozowica. Jej mieszkańcy wypasali tutaj swoje stada jeszcze w XIX wieku. Główną polaną było Pańskie Szałasisko położone przy wylocie Szerokiego Żlebu. Stał na niej szałas. Jest jeszcze niewielka Szurkowa Polanka, ponad Dolinką Kwaśną również mała Kwaśna Polanka, polanka znajduje się też na Przełęczy pod Osobitą. Jak intensywny prowadzono tutaj wypas, świadczą badania prowadzone przed II wojną światową przez Zofię Hołub-Pacewiczową. Podaje ona, że w 1930 r.