Po wystawie pozostawiono m.in. Halę Betonową Śląskiego Towarzystwa Budowli Betonowych (Betonhaus), która mieściła także restaurację wystawową (potem przebudowana na salę gimnastyczną), okrągły pawilon muzyczny z kopulastym dachem, a także Forstpavillon z bierwion z wysokim dachem i wieżą, mieszczący ekspozycję leśnictwa państwowego.
Z wystawy do dziś zachowały się w całości dwa obiekty: kościółek norweski (obecnie zlokalizowany na Krzesinach) i pawilon winiarni (obecnie restauracja Port Sołacz w Parku Sołackim).
Z okazji wystawy ukazywały się przewodniki po niej, druki ulotne, albumyOstdeutsche Ausstellung für Industrie, Gewerbe und Landwirtschaft Posen 1911, Posen: J. Themal, 1911 (w zbiorach Biblioteki Uniwersyteckiej w Poznaniu)., pocztówki. thumb|230x230px|Betonhaus – Hala Betonowa Śląskiego Towarzystwa Budowli Betonowych, jeden z pawilonów wystawy|alt= thumb|230x230px|Restauracja w Parku Sołackim|alt=
Zobacz też Wystawa rzemiosła polskiego w Poznaniu (1850), Międzynarodowe Targi Poznańskie (od 1921), Powszechna Wystawa Krajowa (1929), II Powszechna Wystawa Krajowa (1954 – niedoszła oraz 2014).
Przypisy