W czasie konferencji ustalono też oddziały organizacji: amerykański z siedzibą w The Farm, europejski i afrykański z siedzibą w Lebensgarten, zaś azjatycko-oceaniczny w Crystal Waters, z główną siedzibą w Danii.
W czerwcu 1996 GEN został zaproszony do Istambułu na konferencję ONZ pt. “Conference on Human Settlements”. W 1998 ONZ wyróżnił pierwsze ekowioski na liście 100 Najlepszych Praktyk (“Best Practices”), jako wzorce zrównoważonego stylu życia. GEN zaczął oferować kursy projektowania wiosek “Village Design”, zaś na terenie The Farm założono Ecovillage Training Center. W roku 2000 GEN miał 100 członków (osób, instytucji i ekowiosek) w Europie i Afryce, 80 w Oceanii, a na terenie Ameryk wyróżniono setki osad, za małych jeszcze, by uznać je za ekowioski. Na terenie południowej Azji GEN był w kontakcie z 40 ekowioskami, dodał też do swojej sieci ruch Sarvodaya z 10000 wiosek w Sri Lance.
W 2001 GEN uzyskał status konsultanta w Radzie Gospodarczej i Społecznej ONZ. GEN nie ma procedury weryfikacji i selekcji ekowiosek lub potencjalnych członków organizacji. Oferuje za to narzędzie do określenia stopnia zrównoważonego rozwoju, jaki został osiągnięty przez ekowioskę (A Community Sustainability Assessment tool).