W 1942 Armstrong wygrał 13 walk na 14, pokonując m. in Zivica (który w międzyczasie przestał być mistrzem świata po porażce z Freddiem „Red” Cochranem) i Jenkinsa. W 1943 zwyciężył w 10 walkach na 13, wygrywając m.in. z Tippym Larkinem i Sammym Angottem, a przegrywając z Beau Jackiem i Sugar Rayem Robinsonem. W 1944 wygrał 14 walk na 17, a w 1945, po 1 wygranej, 1 remisie i 1 porażce, zdecydował się zakończyć karierę.
Po zakończeniu kariery miał początkowo problemy z nadużywaniem alkoholu, a w 1949 nawrócił się na chrześcijaństwo i został pastorem baptystycznym. Opublikował zbiór wierszy Twenty Years of Poem, Moods, and Mediations w 1954 i autobiografię Gloves, Glory, and God w 1956.
Został wybrany do Bokserskiej Galerii Sławy magazynu The Ring jako jeden z trzech pierwszych pięściarzy w 1954, razem z Jackiem Dempseyem i Joe Louisem. W 1990 został wybrany do Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Amerykańscy bokserzy Kategoria:Członkowie Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi półśredniej Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi lekkiej Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi piórkowej Kategoria:Zmarli w 1988