Od czerwca 1945 uczyła w Piotrowicach Małych k. Nałęczowa. Po powrocie męża, zamieszkali w Gliwicach. Od 1946 pracowała jako nauczycielka języka francuskiego i rosyjskiego w szkołach zawodowych w Gliwicach, Katowicach i Tarnowskich Górach. W latach 1947–1949 była dyrektorką Państwowej Szkoły Zawodowej Żeńskiej w Gliwicach. W latach 1946–1948 członkini Polskiej Partii Socjalistycznej, była m.in. członkinią Komitetu Miejskiego PPS w Gliwicach, a także radną w Radzie Miejskiej w Gliwicach (1947–1948). W 1948 wydalona z partii pod zarzutem obcości ideologicznej. Przez wiele lat opiekowała się kołem Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej i była kierowniczką zespołu nauczania języka rosyjskiego w okręgu katowickim. W 1962 przeszła na rentęJarosław Maciej Zawadzki, Senatorowie losy wojenne i powojenne, Warszawa 2013, s. 390, 401–403..
Zmarła w Gliwicach, została pochowana wraz z mężem na Cmentarzu Centralnym w Gliwicach (kwatera B6-B-6).