W czasie I wojny światowej, 25 sierpnia 1914 wraz z drużyną skautową, przez Myślenice, udał się do Krakowa i wstąpił do Legionów Polskich. Przydzielono go do 11 kompanii 2 pułku piechoty, gdzie był dowódcą plutonu, a następnie do 3 pułku piechoty, z którym przebył całą kampanię wojenną. Dowodził tam I plutonem 11 a potem 5 kompanii. 25 czerwca 1915 awansował na chorążego, a 1 listopada 1916 na podporucznikaLista starszeństwa oficerów Legionów Polskich (...), s. 19. Na liście figuruje jako Jan Chyc.. 16 czerwca 1916 został ranny pod Hruziatynem. W 1917, po kryzysie przysięgowym służył w Polskim Korpusie Posiłkowym.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, od 20 listopada 1918 do 14 czerwca 1919 był komendantem klasy 11 H w Szkole Podchorążych Piechoty. 2 stycznia 1920 został powołany do Wojennej Szkoły Sztabu Generalnego w Warszawie, w charakterze słuchacza II Kursu. W kwietniu 1920 został skierowany na front. Od stycznia 1921 kontynuował naukę na I Kursie Normalnym Wyższej Szkoły WojennejSpis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r., s. 28, 658.. We wrześniu 1921, po ukończeniu kursu, pozostał w szkole na stanowisku asystenta. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 461. lokatą w korpusie oficerów piechotyRocznik oficerski 1923, s.