18 października 1935 został wyznaczony na stanowisko szefa Oddziału IV Sztabu Głównego w Warszawie. 5 sierpnia 1939 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie na stanowisko kwatermistrza.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 był kolejno: kwatermistrzem Dowództwa Obrony Warszawy, kwatermistrzem Armii „Warszawy” i od 20 września dowódcą Cytadeli. Podczas obrony Warszawy organizował dostawy amunicji artyleryjskiej z magazynów w Palmirach. Od jesieni 1939 przebywał w niemieckiej niewoli, głównie w Oflagu VII A Murnau. 29 kwietnia 1945 został oswobodzony przez wojska amerykańskie, a następnie wrócił do Polski.
Pracował w spółdzielczości. Zmarł 12 maja 1976 w Warszawie.
Ordery i odznaczenia Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7349 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 12 maja 1931 „za pracę w dziele odzyskania Niepodległości” Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 9 listopada 1926M.P. z 1926 r. nr 259, poz. 729 „za zasługi na polu wychowania i wyszkolenia żołnierza”. Krzyż Walecznych czterokrotnie: po raz 2 i 3 w 1922Rozporządzenie Kierownika MSWojsk. L. 4597/22 (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 9, s. 314) Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928M.P. z 1928 r. nr 260, poz.