W badaniach naukowych koncentrowała się na zabytkach piśmiennictwa polskiego (w tym związanymi z XVII i XVIII-wiecznym Toruniem: toruński kancjonał Walentego z Brzozowa, epitafia patrycjatu toruńskiego, napisy trumienne, Sztambuch Jana Michała Wachschlagera z 1601 r., Onomasticon P. Guldeniusza z 1641 r. i in.) i słowiańskiego (Psałterz synajski, Ewangeliarz ławryszewski). Wiele artykułów naukowych poświęciła także zagadnieniom z zakresu: historii języka polskiego, dialektologii, polszczyzny na Kresach Wileńskich i pomorskim regionalizmomJoanna Kamper-Warejko, [Wspomnienie o Prof. Friedelównie], w: Linguistica Copernicana. nr 2(6)/2011, s. 15-21..
W latach 1991–1992 była profesorem kontraktowym w Instytucie Pedagogicznym w Wilnie. Była również wieloletnią działaczką toruńskiego koła PTTK.
Teresa Friedelówna jest pochowana w grobie rodzinnym na Cmentarzu św. Jakuba w Toruniu.
Odznaczenia i osiągnięcia Na podstawie: Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki (1976) Medal Komisji Edukacji Narodowej (1983) Tytuł „Zasłużonej Torunianki” Gazety Wyborczej i toruńskiej fundacji „Nie Tylko Matka Polka” Krzyż Wolności i Solidarności (2018, pośmiertnie)
Przypisy