W 1965 von Keler wybrany został na wiceprezesa 7. synodu Ewangelickiego Kościoła Krajowego w Wirtembergii. Dwa lata później został członkiem Komitetu Stałego, a w 1969 także Krajowej Rady Kościelnej. Po odejściu 17 października 1968 Oskara Klumppa ze stanowiska prezesa synodu, na jego następcę 20 stycznia 1969 wybrano Hansa von Kelera. Funkcję tę piastował do 1972, kiedy nowy, ósmy, synod wybrał Hansa Eisslera na swego prezesa. W 1976 wybrany na prałata Ulm von Keler złożył urzędy w Radzie i Komitecie.
W 1979 von Keler zdecydował się kandydować na biskupa krajowego Wirtembergii. Jego kontrkandydatami byli: Helmut Aichelin oraz jego późniejszy następca Theo Sorg. Wyboru dokonano dopiero po kilku głosowaniach, 30 lipca 1979. Funkcję sprawował przez osiem lat, dobrowolnie odchodząc na emeryturę w 1987.
Oprócz swojej działalności w kościele wirtemberskim czy jako proboszcz, pełnił też kilka stanowisk honorowych.