W dwudziestoleciu międzywojennym od 1919 pracował jako nauczyciel i pierwszy dyrektor Miejskiej Szkoły Handlowej w Poznaniu. Był również organizatorem i kierownikiem Referatu Szkolnictwa Zawodowego w Ministerstwie byłej Dzielnicy Pruskiej. Założył w 1926 Wyższą Szkołę Handlową w Poznaniu, w której wykładał nauki o handlu, a następnie kierował Studium Pedagogicznym i uczył dydaktyki nauk handlowych. W okresie 1927–1928 był na stypendium naukowym w International Institute przy Columbia University w Nowym Jorku, gdzie zajmował się organizacją szkolnictwa zawodowego. Działał również na rzecz utworzenia w Poznaniu trzeciej polskiej politechniki.

W 1938 został senatorem V kadencji (1938–1939) z województwa poznańskiego, pracował w komisjach: komunikacji i oświatowej.

Po wybuchu II wojny światowej przeniósł się do Częstochowy, gdzie działał w konspiracji jako kurator Okręgu Szkolnego Ziem Zachodnich (1940–1945).