Piotr Michajłowicz Siemieniuk (ur. w miejscowości Nowo-Domiestowo na Grodzieńszczyźnie, zm. ?) – generał-major Armii Czerwonej służący w LWP.
Życiorys Z pochodzenia Białorusin. W latach 1912–1915 uczył się w gimnazjum w Słonimiu, potem został ewakuowany do Kaługi, gdzie pracował jako robotnik, a od maja 1918 urzędnik oddziału sanitarnego w gubernialnym komisariacie wojennym w Kałudze.
W marcu 1919 wcielony do Armii Czerwonej, żołnierz pułku inżynieryjnego, w maju 1919 wstąpił do Rosyjskiej Komunistycznej Partii (bolszewików), w lutym 1921 został zastępcą dowódcy kompanii saperów w 48 Dywizji Piechoty w Twerze, a w czerwcu 1922 inspektorem rozminowania. Od XI 1925 pracował w sztabie Moskiewskiego Okręgu Wojskowego. W latach 1932–1937 studiował w Wojskowej Akademii Inżynieryjnej im. Waleriana Kujbyszewa w Moskwie, po czym został inżynierem mechanikiem.