Daniił Aleksandrowicz Granin (ros. Дании́л Алекса́ндрович Гра́нин) właśc. nazwisko: Gierman (ur. 1 stycznia 1919 w Wolsku w obwodzie saratowskim (według innych informacji we wsi Wołyń lub Wołynka w obwodzie kurskim), zm. 4 lipca 2017 w Petersburgu) – rosyjski pisarz i eseista, autor powieści psychologicznych i obyczajowych, przeważnie dotyczących życia inteligentów w ZSRR.
Życiorys Urodził się w rodzinie leśnika. W 1940 ukończył studia na Wydziale Elektromechanicznym Leningradzkiego Instytutu Politechnicznego, pracował jako inżynier, w 1941 w ramach pospolitego ruszenia został wysłany na front, walczył na Froncie Leningradzkim, wojnę zakończył w stopniu kapitana. Działalność pisarską podjął w 1937. Był deputowanym ludowym ZSRR (1989–1991).
Powieści Poszukiwacze (1954, wyd. pol. 1956) Po ślubie (1958, wyd. pol. 1959) Naprzeciw burzy (1962, wyd. pol. 1964) Eta strannaja żyzń (1974) Pejzaż (1980, wyd. pol. 1987) Księga blokady (1979, wyd. pol. 1982; współautor Alaksandr Adamowicz;