Nie wiem, jak długo to trwało, prawdopodobnie pół godziny i nikt nie notował wyniku.

Mecz dobiegł końca, kiedy z rowu wyłonił się wściekły major wrzeszcząc, że Pułk Felsteada powinien „Zabijać Hunów, a nie się z nimi przyjaźnić”. Mecz zakończył się wynikiem 3:2 dla Niemców.

Rok później Felstead wyruszył do Francji, gdzie walczył w licznych bitwach wraz z 15 Pułkiem Strzelców Walijskich. Dnia 1 lipca 1916 roku podczas walk w bitwie nad Sommą został ciężko ranny i został odesłany do domu. Rok później, w 1917 roku został wysłany do Salonik do domów inwalidów z poważnym atakiem malarii. Po demobilizacji w 1919 roku, zaczął pracować jako cywil w RAF Uxbridge, następnie przeniósł się do pracy w General Electric Company.

Po wojnie Bertie Felstead był dwukrotnie przyjmowany na audiencję przez królową Elżbietę II. W 1994 roku w wieku 100 lat przeniósł się na stałe do domu opieki w Gloucester. W 1998 roku został odznaczony przez prezydenta Francji, Jacques’a Chiraca Orderem Legii Honorowej. W 1999 roku mając 105 lat został uznany w Wielkiej Brytanii najstarszym mężczyzną w kraju.

Bertie Felstead miał żonę Alice która zmarła w 1983 roku po 65 latach małżeństwa. Doczekał się 2 córek, 5 wnuków, 11 prawnuków i 2 praprawnuków.