Historia Brak informacji o dacie założenia wioski Dalijat ar-Rauha. Wiadomo, że w 1281 roku sułtan Kalawun stoczył w jej pobliżu bitwę z wojskami krzyżowców. Według egipskiego historyka al-Maqrizi, obie strony podpisały we wsi traktat o tymczasowym pokoju (hudna). W wyniku I wojny światowej, w 1918 roku cała Palestyna przeszła pod panowanie Brytyjczyków, którzy utworzyli Mandat Palestyny. W okresie panowania Brytyjczyków Dalijat ar-Rauha była dużą wsią, której mieszkańcy utrzymywali się z upraw zbóż. W latach 30. XX wieku okoliczne ziemie wykupiły od Arabów żydowskie organizacje syjonistyczne. Dzięki temu w dniu 1 maja 1939 roku został założony kibuc Dalijja. Swoją nazwę zaczerpnął on od sąsiedniej wioski Dalijat ar-Rauha.
Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 zakładała podział Palestyny na dwa państwa: żydowskie i arabskie. Plan podziału przyznawał obszar wioski Dalijat ar-Rauha państwu żydowskiemu. Żydzi zaakceptowali plan podziału, jednak Arabowie doprowadzili dzień później do wybuchu wojny domowej w Mandacie Palestyny. Od samego początku wojny wieś była wykorzystywana przez arabskie milicje, które sparaliżowały żydowską komunikację w regionie. W styczniu 1948 roku syjonistyczny działacz Josef Weitz wezwał do usunięcia mieszkańców z arabskich wiosek Dalijat ar-Rauha i al-Butajmat.