W przeszłości większość autorów wyróżniała tylko jeden gatunek C. dorab. Sporadycznie wymieniany był C. hypselosoma. W 1966 Whitehead, Boeseman i Wheeler wykazali, że C. hypselosoma jest tożsamy z C. dorab, natomiast w 1968 Luther wyodrębnił postulowany przez Swainsona C. nudus jako drugi gatunek. Pomimo pewnych wątpliwości we współczesnych pracach wykazywane są obydwa gatunki.
Biologia i ekologia Dorabowate preferują pelagialne wody położone blisko wybrzeży. Są drapieżnikami polującymi na małe ryby, przede wszystkim śledziowate, zwłaszcza Sardinella albella i Sardinella gibbosa. Oprócz ryb zjadają głowonogi. Polują w małych grupach blisko powierzchni, w ciągu dnia. Nie mają wrogów poza człowiekiem.
Biologia rozrodu pozostaje słabo poznana. Prawdopodobnie rozmnażają się podobnie do innych śledziokształtnych: samice rozrzucają ikrę w toni wodnej, a samce dokonują zapłodnienia. Ikra jest unoszona przez prądy wodne.
W przeciwieństwie do większości śledziokształtnych dorabowate nie tworzą ławic. Przebywają w mniejszych zgrupowaniach.