Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 przyznała te tereny państwu żydowskiemu. Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny, działacz syjonistyczny Josef Weitz w styczniu 1948 roku wezwał do usunięcia mieszkańców z arabskich wiosek Dalijat ar-Rauha i al-Butajmat. W dniu 1 marca 1948 roku wieś Dalijat ar-Rauha zajęły siły żydowskiej Hagany. wieś al-Butajmat zaatakował natomiast oddział Irgunu. W dniu 4 kwietnia 1948 roku przeważające siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej dowodzone przez Fauziego al-Kawukdżiego rozpoczęły oblężenie położonego na północnym wschodzie kibucu Miszmar ha-Emek. Po pięciu dniach walk, żydowskie siły Palmach zdołały przeprowadzić kontratak z rejonu kibucu En ha-Szofet. W kolejnych dniach wysiedlono i zniszczono okoliczne wsie arabskie, wypierając siły arabskie w kierunku Dżaninu. W dniu 1 maja 1948 roku siły Hagany zajęły wieś al-Butajmat. Wysiedlono wszystkich jej mieszkańców, a następnie wyburzono jej domy.
Miejsce obecnie Teren wioski al-Butajmat pozostaje opuszczony, jednak jej pola uprawne zajął sąsiedni kibuc Galed. Palestyński historyk Walid Chalidi, tak opisał pozostałości wioski al-Butajmat: „Teren jest ogrodzony, porośnięty trawą i kaktusami. Poza rozsianymi po całym terenie cegłami brak jakichkolwiek śladów domów”.
Przypisy
Kategoria:Wsie arabskie w Palestynie wyludnione w 1948 roku (wojna domowa)