Historia Początki Pierwsi Świadkowie Jehowy pojawili się w Sudanie w 1949 roku. Działalność kaznodziejską prowadził Demetrius Atzernis, pochodzący z Egiptu misjonarz, absolwent Biblijnej Szkoły Strażnicy – Gilead. W 1950 roku rodzina egipskich współwyznawców, handlarzy wełny, przeprowadziła się z Kairu w Egipcie do Chartumu. Krzewili religię głównie wśród swoich klientów – w tym tych z terenów obecnego Sudanu Południowego. Na przełomie lat 50. i 60. XX wieku powstał tam pierwszy zbór. Pod koniec lat 70. XX wieku miejscowych Świadków Jehowy kilkakrotnie odwiedzał misjonarz Willie Davis, który wcześniej prowadził działalność religijną w Etiopii. W 1973 roku na południu działało kilka małych grup zainteresowanych oraz ochrzczono 16 osób.
Zakaz działalności W 1987 roku nastąpił zakaz działalności wyznania na terenie całego ówczesnego Sudanu, który objął przeszło 260 głosicieli, w większości zamieszkujących południowe rejony kraju. Byli prześladowani i więzieni, jednak ich liczba szybko rosła.
Rejestracja prawna i rozwój działalności W 1990 roku Świadkowie Jehowy w jednej z prowincji na terenie obecnego Południowego Sudanu zostali uznani prawnie. W czerwcu 2006 roku Świadkowie Jehowy zostali zalegalizowani w ośmiu prowincjach południowego Sudanu.