Brabham BT39 – samochód Formuły 1 skonstruowany przez Brabhama. Nigdy nie wziął udziału w wyścigu.
Historia Powstanie samochodu było związane z próbą powrotu Weslake′a do Formuły 1 w charakterze dostawcy silników. Pomysł budowy nowego silnika V12 autorstwa Weslake′a powstał w 1970 roku w wyniku spotkania Harry′ego Weslake′a z pracownikami Forda – Stuartem Turnerem i Lenem Baileyem. W rzeczywistości silnik ten nie był zupełnie nową jednostką, a rozwinięciem używanego w Formule 1 w latach 1966–1968 silnika Gurney Weslake 58, który wygrał Grand Prix Belgii 1967. W grudniu 1971 dane na hamowni wykazały moc silnika – oznaczonego jako Type 190 – na poziomie 450 KM, zbieżną z jednostkami Ford Cosworth DFV. Pierwotne plany zakładały użycie jednostki pod szyldem Forda w wyścigach samochodów sportowych przez zespół JW Automotive. Mimo to w czerwcu 1972 roku Weslake ogłosił z Brabhamem umowę na wyłączność na testowanie silnika w warunkach Formuły 1. Moc silnika w tej specyfikacji miała wynosić około 470 KM.