thumb|Grób Stanisława Sicińskiego na cmentarzu Rakowickim Stanisław Siciński ps. „Prawdzic” (ur. 7 listopada 1896 w Rohatynie, zm. 24 sierpnia 1966 w Krakowie) – major kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ziemianin, poseł na Sejm i senator w II Rzeczypospolitej.
Życiorys Urodził się 7 listopada 1896 roku w Rohatynie, w rodzinie Władysława, właściciela majątku Putiatyńce pod Rohatyniem, i Anny z Wyszyńskich.
Od 3 sierpnia 1914 roku walczył jako dowódca plutonu w szeregach 2. kompanii III batalionu 1 pułku piechoty Legionów Polskich, 6 grudnia 1914 roku był ranny w czasie bitwy pod Marcinkowicami. Po kryzysie przysięgowym został wcielony do wojska austriackiego. W kwietniu 1918 roku zdezerterował i wstąpił do I Korpusu Polskiego. Należał do POW. Utworzył oddział partyzancki i walczył z Ukraińcami w czasie wojny polsko-ukraińskiej. W 1918 roku został uwięziony przez Ukraińców, jednak po kilku tygodniach został zwolniony, przybył do Lublina i 10 grudnia 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego. W przerwach między walkami kończył różne kursy oficerskie. W 1915 roku, w czasie pobytu w szpitalu w Wiedniu zdał maturę w tamtejszym gimnazjum filologicznym.