Po wybuchu II wojny światowej uczestniczył w kampanii wrześniowej 1939 roku, walcząc w szeregach 101 pułku ułanów i przez pewien czas dowodząc nim. Z tym pułkiem 22 września ścierał się zwycięsko z oddziałami radzieckimi. Został internowany w obozie w Rakiszkach, skąd udało mu się wydostać do Wilna. Jednak w czerwcu 1941 roku został wywieziony do Archangielska, gdzie pracował przy wyrębie lasów. Dostał się do Armii Andersa i wraz z nią walczył w szeregach 2 Korpusu Polskiego we Włoszech. W lipcu 1946 roku był komendantem Placu w Neapolu.

Po wojnie osiadł w Londynie. Wrócił do Polski w 1956 roku i zamieszkał w Krakowie. Pracował w Towarzystwie Opieki nad Zwierzętami. Zmarł 24 sierpnia 1966 w Krakowie i został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera Ł-płd.-12).

W 1920 roku w Wilnie ożenił się z Władysławą Wielhorską (1893–1981), z którą miał dwoje dzieci: Władysława Antoniego, aresztowanego przez NKWD w lutym 1945 roku, wywiezionego do Donbasu, gdzie zaginął po nim ślad Jowitę Annę, późniejszą Żebrowską.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7107 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości z Mieczami – 6 czerwca 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.. Krzyż Walecznych czterokrotnie (po raz 1 i 2 w 1921 za służbę KN III POW) Odznaka „Za wierną służbę”

Przypisy