Anna Surzyńska-Błaszak, Poznań 2013, s. 20. . W 1951 roku wyjechał z Ostrowa Wielkopolskiego i osiedlił się w PoznaniuMałgorzata Derwich, Ignacy Moś we wspomnieniach dr Iwony Bestry, w: Wspomnienia o Ignacym Mosiu: w 35-lecie Muzeum Literackiego Henryka Sienkiewicza, koncepcja i red. Anna Surzyńska-Błaszak, Poznań 2013, s. 20..
5 października 1977 roku, aktem notarialnym, przekazał swoje zbiory Państwu PolskiemuFundacja Ignacego Mosia, akt notarialny z 5 października 1977 r., Archiwum Zakładowe Biblioteki Raczyńskich. . W 1978 roku stał się honorowym kustoszem Muzeum Literackiego Henryka Sienkiewicza w Poznaniu, choć formalnie zajmował tam stanowisko młodszego bibliotekarzaEliza Hamrol-Grobelna, Mirella Kryś, Specyfika księgozbiorów w oddziałach muzealnych Biblioteki Raczyńskich w Poznaniu, „Muzealnictwo” 2021, nr 62, s. 237.. Systematycznie pozyskiwał i przekazywał kolejne obiekty do kolekcji muzealnej, przekazywane w II (1983 r.), III (w 1987 r.) i IV fundacji (w 1992 r.)Danuta Płygawko, Ignacy Moś (1917-2001), „Rocznik Towarzystwa Literackiego imienia Adama Mickiewicza” 2002, nr 37, s. 187. . Przez lata utrzymywał kontakty z potomkami Henryka SienkiewiczaMałgorzata Derwich, Ignacy Moś w prasie, czyli… „Napisz, bo u mnie wielkie rzeczy się dzieją!”, w: Anna Surzyńska-Błaszak, Od subiekta do kolekcjonera.