Przed utworzeniem CANARD, materiał zarejestrowany przez fotoradary musiał być ręcznie odczytywany z zamontowanych w nich aparatów (lub w przypadku starszych urządzeń z klisz, które należało wcześniej wywołać), co powodowało przestoje w pracy urządzeń na skutek zapełniania się ich pamięci wewnętrznej. Poszczególne komendy policji tworzyły komórki lub stanowiska do obsługi poszczególnych fotoradarów. Aby podnieść efektywność, pojawiła się koncepcja automatyzacji i centralizacji tego procesu. Przed wprowadzeniem systemu CANARD, 576 masztów fotoradarowych należało do policji, a 445 sztuk – do GDDKiA]. Wszystkie czynne tego typu urządzenia przejęła Inspekcja Transportu Drogowego. Infrastrukturę nieczynną (atrapy, maszty bez podłączonej energii elektrycznej) zdemontowano], bądź wyposażono w urządzenia rejestrujące. Oprócz tego zamontowano nowe maszty. Budowa systemu została dofinansowana ze środków Unii Europejskiej w wysokości 160 541 122 zł, a wartość całego projektu wyniosła 188 871 909 zł. W 2016 r.