1 listopada 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. Początkowo, od 5 listopada służył jako oficer kompanii technicznej w 5 pułku piechoty Legionów w Tarnowie, a następnie był adiutantem batalionu w tym samym pułku. W 1919 walczył w obronie Lwowa. Pod koniec 1919 został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Generalnego „Warszawa” w Warszawie na stanowisko referenta do spraw technicznych, gdzie pełnił służbę do października 1921. Następnie był zastępcą dowódcy batalionu zapasowego 5 pp Leg. W maju 1921 brał udział w III powstaniu śląskim. Od grudnia 1922 był dowódcą kompanii saperów w 28 batalionie Straży Granicznej w Nowogródku. W latach 1923–1924 przebywał w rezerwie z przydziałem do 45 pułku piechoty Strzelców Kresowych w RównemRocznik oficerski 1923, s. 258, 482.. W 1924 został przeniesiony do korpusu oficerów rezerwowych inżynierii i saperów, i przydzielony do 7 pułku saperów wielkopolskich w PoznaniuRocznik oficerski 1924, s. 810, 839.. W kwietniu 1925, po ukończeniu IV Kursu Doskonalącego Oficerów Saperów w Oficerskiej Szkole Inżynierii w Warszawie został przeniesiony do 5 pułku saperów w Krakowie. Z dniem 1 lutego 1926 został przemianowany na oficera zawodowego w korpusie oficerów inżynierii i saperów. Od 1925 roku pełnił służbę w 5 psap.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Leon Bianchi · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.