Robert C. "Bob" Florence (ur. 20 maja 1932 w Los Angeles, zm. 15 maja 2008 w Los Angeles) – amerykański pianista, aranżer, lider zespołów jazzowych.
Rodzicami Boba byli Chester i Estelle Florence. W latach 20. XX w. Estelle grała na pianinie w kinach podczas niemych seansów filmowych. U Boba już w dzieciństwie stwierdzono słuch absolutny. Nie miał jeszcze 4. lat, gdy brał już pierwsze lekcje gry na fortepianie. Koncert, który dał mając lat 7 miał być początkiem kariery pianisty, jednak już podczas nauki w Los Angeles City College Florence został członkiem zespołu jazzowego.
Na początku swej kariery pracował jako pianista i aranżer dla Alvino Reya, Lesa Browne'a i Dave'a Pella. Własny zespół założył pod koniec lat 50. XX w. grając w nim m.in. z Herbem Gellerem, Budem Shankiem, Frankiem Cappem i Bobem Enevoldsenem. Później działał dla wielu big-bandów występujących w okolicach Los Angeles, których liderami byli m.in. Harry James, Louie Bellson czy Sy Zentner. Dużo jednak nagrywał z muzykami sesyjnymi, komponował własne utwory i pisał nowe aranżacje.
Pod koniec lat 60. XX w. Florence występował w telewizji podczas różnych programów rozrywkowych prowadzonych przez np. Reda Skeltona, Andy'ego Williamsa czy Deana Martina.