A Himmler i Heydrich – szefowie tajnych służb – byli mu do tego potrzebni przy usunięciu niewygodnych dowódców (generałów).
mały|Heinrich Himmler i Hermann Göring Himmler z kolei marzył, aby SS, dotychczasowa siła policyjna, stała się nową armią, która zdobyć miała przewagę nad Wehrmachtem. Ochoczo więc przystał na propozycję Göringa pozbycia się niewygodnych oficerów.
W lipcu 1936 roku, tuż po spotkaniu z Göringiem, Heydrich osobiście zajął się oskarżeniami wobec generała von Fritscha. Szybko zorientował się, że nastąpiła pomyłka (chodziło o zupełnie inną osobę), jednakże nie miał zamiaru stracić okazji, aby zaatakować generalicję.
Do działania zaangażowany został radca kryminalny, Josef Meisinger, który kierował oddziałem Gestapo zwalczającym homoseksualistów (Bekämpfung der Homosexualität und der Abtreibung).
W trakcie rutynowej kontroli dokumentów natknął się na zeznania 29-letniego Ottona Schmidta (Otto Schmidt) (vel Hansa SchmidtaTadeusz Szafar, Afera Generałów, s. 69.), ur. 16 sierpnia 1906, który w 1935 roku przesłuchiwany był przez sędziego Karla Ernesta pod zarzutem szantażu wielu znanych osób. Wśród nich znalazło się nazwisko Wernera von Fritscha lub von Frischa, wysokiego oficera Wehrmachtu.