Hitler wygrał i zapamiętał, że najwyżsi dowódcy byli przeciwni jego planom.
Druga osoba afery, Werner von Blomberg, spotkał się z Göringiem, w jego gabinecie, tuż przed Świętami Bożego Narodzenia 1937 roku. Podczas spotkania feldmarszałek poprosił generała, by ten został świadkiem na jego ślubie, oraz zwrócił się z prośbą o oddelegowanie na dalekie stanowisko mężczyzny (chodziło o pracownika Ministerstwa Lotnictwa Rzeszy), który był związany z jego narzeczoną i który ją nagabywał.
Wybranką feldmarszałka była 26-letnia Margarethe (ErnaTadeusz Szafar, Afera Generałów, s. 3. lub Eva) Gruhn, maszynistka z Centrali Jajczarskiej RzeszyBogusław Wołoszański, Największy wróg Hitlera, s. 114. lub sekretarkaBogusław Wołoszański, Sensacje XX wieku, II wojna światowa, s. 80.. Jako wdowiec (pierwsza żona Charlotte zmarła 11 maja 1932 roku, osierocając dwóch synów i trzy córki), minister (i feldmarszałek jednocześnie) musiał uzyskać zgodę Hitlera na poślubienie, jako to się sam wyraził, „prostej dziewczyny z ludu”. Podczas uroczystości pogrzebowych Ericha Ludendorffa w Monachium, 20 grudnia 1937 roku, o swoich planach małżeńskich porozmawiał z Hitlerem, który wyraził swoją aprobatę.