Od 1 marca 1944 w WP, szef sztabu 3 Dywizji Piechoty im. R. Traugutta, a od 26 września 1944 do końca wojny dowódca tej dywizji. 3 maja 1945 mianowany generałem brygady. Za nadużycia i zamieszanie w kradzieże i przemyt został ukarany dyscyplinarnie, a jesienią 1946 zakończył służbę w WP i wrócił do ZSRR.
Mieszkał w Moskwie. Był żonaty z Marią Pietrowną ŁajkinąJanusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, t. IV:S–Z, Toruń 2010, s. 282..
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (1945) Order Krzyża Grunwaldu III klasy (1945) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1945) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1945) Złoty Krzyż Zasługi (1946) Medal „Za udział w walkach o Berlin” (1966) Order Lenina (ZSRR) Order Czerwonego Sztandaru (ZSRR) Order Wojny Ojczyźnianej I stopnia (ZSRR) Order Wojny Ojczyźnianej II stopnia (ZSRR) Order Suworowa II stopnia (ZSRR, 29 maja 1945) Medal „Za zdobycie Berlina” Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal jubileuszowy „XX lat Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej” (ZSRR, 1938) Medal jubileuszowy „30 lat Armii Radzieckiej i Floty” (ZSRR, 1938)
Przypisy
Bibliografia Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990 t. IV: S–Z, Toruń 2010, s.