Wasilij Jakowlewicz Cziczagow (ros. Василий Яковлевич Чичагов; ur. , zm. w Petersburgu) – rosyjski wojskowy, podróżnik i odkrywca, admirał, dowódca Floty Bałtyckiej w wojnie ze Szwecją, zwycięzca w bitwach pod Rewlem i w Zatoce Wyborskiej (1790). Jako pierwszy oficer floty rosyjskiej odznaczony Orderem św. Jerzego I klasy.
Życiorys Urodził się roku w niezamożnej rodzinie szlacheckiej, w majątku niedaleko KostromySkrickij, s. 121.. Po ukończeniu Akademii Morskiej w Petersburgu, w 1742 roku rozpoczął służbę w rosyjskiej flocie. Po awansie do stopnia lejtnanta, w 1754 roku objął dowodzenie fregatą „Swiatyj Michaił”Lebiediew, s. 34.. Brał udział w wojnie siedmioletniej: w 1757 roku uczestniczył w blokadzie wybrzeża Prus i odbywał rejsy krążownicze w kierunku SunduSkrickij, s. 123.; w 1761 roku walczył pod Kołobrzegiem. Rok później został awansowany do stopnia kapitana II rangi. W 1764 roku ponownie awansował, do stopnia kapitana I rangi i w maju tegoż roku został wyznaczony dowódcą okrętu liniowego „Rewel”Lebiediew, s. 35..