Najbardziej znanym z ówczesnych reformatorów był Robert Owen, który założył osadę w New Harmony w stanie Indiana. Także zwolennicy Charles’a Fouriera organizowali osady oparte na własności powszechnej, największą z nich była Brook Farm w Stanach Zjednoczonych, która działała w latach 1841–1847.
Reformatorzy ci byli przez późniejszych komunistów opisywani jako socjaliści utopijni (pojęcie Karola Marksa), co miało podkreślać ich odmienność od marksizmu, który miał być socjalizmem naukowym (termin Fryderyka Engelsa).
Powstanie współczesnego komunizmu Komunizm w nowoczesnej formie wyrósł z ruchu socjalistycznego pod koniec XIX wieku. W okresie rewolucji przemysłowej socjaliści obwiniali kapitalizm za nędzę pracowników i promowali emancypację proletariatu. Najbardziej popularnymi ówczesnymi socjalistami byli Marks i Engels. W 1848 roku zaproponowali nową definicję komunizmu i spopularyzowali ją w Manifeście Komunistycznym. Ruch komunistyczny oddzielił się od ruchu socjalistycznego na przełomie XIX i XX wieku, uważając dotychczasowe metody działania za nieskuteczne. Ich zdaniem partie socjalistyczne sprzeniewierzyły się swoim ideałom.