Problemy diagnostyczne i epidemiologia Klasyfikacje chorób takie, jak ICD-10 i DSM-5 nie zawierają jednostki nozologicznej (kategorii diagnostycznej) o nazwie „depresja maskowana”. Ze względu na bardzo zróżnicowany obraz depresji maskowanej, stworzenie jednolitych kryteriów jej rozpoznania nie jest możliwe, a postawienie rozpoznania może nastręczać poważnych trudności. Przyjmuje się, że wiele przypadków pozostaje nierozpoznanych, choć depresja maskowana jest często występującym zaburzeniem. W pozostałych przypadkach, nierzadko rozpoznanie depresji maskowanej stawiane jest ze znacznym opóźnieniem. Na skutek tego, pacjenci często zanim zostaną objęci odpowiednią terapią lub zanim trafią do psychiatry, poddawani są zbędnym lub nieskutecznym procedurom medycznym oraz często leczeni są przez lekarzy innych specjalności. Jej rozpoznanie jest łatwiejsze do postawienia w przypadku wykluczenia innych przyczyn występujących u pacjenta dolegliwości (diagnoza przez wykluczenie), np. objawów bólowych czy też somatyzacyjnych. Za trafnością diagnozy może także przemawiać uzyskanie poprawy objawowej po zastosowaniu leczenia przeciwdepresyjnego (łac. diagnosis ex juvantibus).