mały|Grób Mariana Waluchowskiego i jego żony Krystyny na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Marian Waluchowski (ur. 3 grudnia 1917 w Warszawie, zm. 31 maja 1968 tamże) – generał brygady LWP.
Życiorys W latach 1924–1927 ukończył 3 klasy szkoły powszechnej w Warszawie, a następnie uczył się w Gimnazjum im. A. Mickiewicza, gdzie w 1935 zdał maturę. W 1935 został robotnikiem fabrycznym w Fabryce Czekolady „Fuchs” w Warszawie. W latach 1937–1938 odbył służbę wojskową w 13 Dywizji Piechoty w Równem, gdzie ukończył Dywizyjny Kurs Podchorążych Rezerwy jako strzelec z cenzusem. Od wiosny 1939 pracował i był kierownikiem archiwum biura konstrukcyjnego w Warsztatach Marynarki Wojennej w Gdyni. W marcu 1939 ponownie zmobilizowany do WP w celu odbycia ćwiczeń, pełnił funkcję dowódcy plutonu strzeleckiego jako kapral podchorąży w 45 Pułku Piechoty. W lipcu 1939 powrócił do pracy w Gdyni. Tuż przed atakiem Niemiec na Polskę zmobilizowany w stopniu plutonowego podchorążego do 45 Pułku Piechoty i walczył jako żołnierz 13. Dywizji Piechoty Odwodowej Armii „Prusy” m.in. pod Bydgoszczą, Tomaszowem Mazowieckim i Garwolinem. 20 IX 1939 wzięty do niewoli i osadzony w stalagu IV B Muhlberg (do stycznia 1942). Po zwolnieniu ze stalagu wrócił do Warszawy, gdzie początkowo pozostawał bez pracy, a od sierpnia 1942 był korespondentem handlowym.