rundzie.
17 marca 1990 w Las Vegas Chávez zmierzył się z niepokonanym mistrzem świata organizacji IBF Meldrickiem Taylorem. Stawką były oba pasy mistrzowskie. Taylor przeważał w początkowych rundach, ale później Chávez wyrównał walkę. Krótko przed końcem ostatniej 12. rundy powalił Taylora na deski. Taylor wstał podczas wyliczania, ale nie odpowiadał przytomnie na pytania sędziego i trzymał się lin. Sędzia przerwał walkę i odesłał Taylora do narożnika na 2 sekundy przed końcem ostatniej rundy. Werdykt ten był gorąco dyskutowany, ponieważ Taylor prowadził na punkty. Walka ta została uznana za walkę roku przez magazyn The Ring. Później w tym roku Chávez wygrał trzy walki towarzyskie i pokonał w pojedynku o tytuły Ahn Kyung-duka 8 grudnia w Atlantic City przez TKO w 3. rundzie. Został wybrany bokserem roku przez magazyn The Ring.
W 1991 pokonał w obronie obu tytułów Johna Duplessisa 18 marca w Las Vegas przez TKO w 4. rundzie. Następnie zrezygnował z pasa IBF. W obronie tytułu WBC wygrał z Lonnie Smithem 14 września 1991 w Las Vegas na punkty, Angelem Hernandezem 10 kwietnia 1992 w Meksyku przez TKO w 5. rundzie i z Frankiem Mitchellem 1 sierpnia 1992 w Las Vegas przez TKO w 4.