Znaczenie dla człowieka Rdzenne plemiona amerykańskie zamieszkujące wybrzeże Pacyfiku i Wyżynę Kolumbii od wielu wieków poławiały minogi trójzębne – nazywane ksuyas lub asum – w celach konsumpcyjnych, obrządkowych oraz medycznych. Indianie łapali je ręką, przy pomocy sieci lub haka osadzonego na długiej tyczce, w miejscach gromadzenia się przed tarłem. Leczniczy olej zbierany z minoga w trakcie suszenia był stosowany podczas kąpieli do smarowania skóry lub schorowanych części ciała, a także dla wzmocnienia włosów i leczenia bólu w uszach. Na początku XX wieku traperzy używali minogów jako przynęty na kojoty.

W 1812 roku europejscy osadnicy uzyskali, od Indian z plemienia Umatilla w Oregonie, minogi trójzębne w celach konsumpcyjnych. Od lat 40. XX wieku poławia się ten gatunek gospodarczo. Miejsce połowu w pobliżu wodospadu Willamette Falls na rzece Willamette jest znane co najmniej od 1913 roku, złowiono wtedy, i zmielono na mączkę rybną przeznaczoną dla wylęgarni łososia, 24,5 ton minoga trójzębnego. Pomiędzy 1943 a 1947 złowiono go 740 ton i przeznaczono do produkcji oleju, na karmę dla zwierząt gospodarskich, drobiu i ryb. W roku 1994 wyeksportowano do Europy, w celach konsumpcyjnych dla ludzi, około 1,8 ton tego gatunku minoga.