Pinerolo – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Piemont, w prowincji Turyn, położona w Alpach.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 33 269 osób, 665,4 os./km².
W miejscowości jest stacja kolejowa Pinerolo.
Historia Po raz pierwszy wzmiankowane w 981 r. w dyplomie cesarza Ottona II jako Pinarolium. W 1064 r. znalazło się we władaniu klasztoru benedyktynów z San Verano. W 1220 r. miasto zajął Tomasz Sabaudzki. Za czasów rządów hrabiów Sabaudii miasto przeżyło okres rozkwitu. W 1295 r. przyjęło rolę stolicy sabaudzkich włości w Piemoncie i pełniło tę funkcję (praktycznie jako stolica sabaudzkiego księstwa Piemontu) do 1418 r., kiedy to Amadeusz VIII połączył wszystkie ziemie sabaudzkie w Italii i Francji.
W latach 1536–1574 pod władaniem Francji. W 1576 od Emanuela Filiberta uzyskało formalnie prawa miejskie. Ponownie zajęte przez Francję na mocy traktatu z Cherasco (1631). Kardynał Richelieu zlecił inżynierowi Jean de Beins wybudowanie w Pinerolo wielkiej fortecy, która by strzegła posiadłości francuskich od strony włoskiej. Powstała forteca, zwana „Donjon”, była używana głównie jako więzienie dla politycznych przeciwników króla Francji Ludwika XIV. Najsławniejszym z więźniów był przez pewien okres tajemniczy „Człowiek w żelaznej masce”.