Do tego wizerunku zwraca się z modlitwą namalowana w scenie Bożego Narodzenia opatka Segele z rodu von Mark. Obecnie obraz w prawej części jest przycięty. Prawdopodobnie przykrywał on repozytorium na relikwie. W badaniach nad tym problemem wysnuto dwie presumpcje, jedna sugeruje resztki cudownego wizerunku, który w nieznanym czasie został zniszczony, druga zaś relikwie krzyża Chrystusowego. Stąd też retabulum jednocześnie pełniło funkcję relikwiarza, zważając na strukturę części środkowej ten typ ołtarza szafiastego był preferowany w kościołach klasztornych w sąsiadującej z Westfalią Dolną Nadrenią. Przykładami są retabula z około połowy XIV stulecia, w kościele Cystersów w Marienstatt (część Streithausen) oraz ze zniszczonego w XIX stuleciu kościoła Klarysek w Kolonii (obecnie w tamtejszej katedrze).
Przewodnim tematem malowideł retabulum jest Żywot Najświętszej Marii Panny, który obejmował również kwatery awersów skrzydeł bocznych. Zachowane kwatery z Zesłaniem Ducha Świętego i Koronacją Marii dały badaczom asumpt do rekonstrukcji pełnego cyklu ikonograficznego, który w kwaterach lewego skrzydła był poświęcony Joachimowi i Annie - rodzicom Marii oraz dzieciństwu Matki Bożej.