Edward Brylski (ur. 1841 w Wierzbniku, Królestwo Polskie, zm. po 1913) – inżynier w samorządzie powiatowym, uczestnik bitew powstania styczniowego, porucznik w oddziałach pod dowództwem Mariana Langiewicza, Józefa Miniewskiego i Edmunda Różyckiego.
Życiorys W okresie poprzedzającym wybuch powstania – w czasach pokojowych manifestacji patriotycznych (początek lat 60. XIX w.) – był praktykantem technicznym w Opatowie, w samorządzie powiatu jerzmanowskiego. W tych latach patriotyczne kazania wygłaszał w Opatowie ks. Ignacy Zakrzewski, zastępca dziekana kolegiaty opatowskiej. Edward Brylski zasłużył się uchronieniem prałata przed uwięzieniem – mimo pogoni zdołał przeprowadzić go do granicy austriackiej. Otrzymawszy informacje, że jest zagrożony aresztowaniem, uciekł na Zachód.
Na początku roku 1863 przebywał w Szwajcarii. Po otrzymaniu wiadomości o wybuchu powstania wrócił do kraju i wstąpił do oddziału Antoniego Jeziorańskiego. Otrzymał stopień porucznika. Dowodził oddziałem 30 ochotników w akcjach bitwy Pieskową Skałą. W czasie wyprawy do Pieskowej Skały po zaopatrzenie oddział został zaatakowany przez Rosjan. Po całodziennej obronie i po spaleniu zamku Edward Brylski wyrwał się – z kilkoma towarzyszami – z okrążenia, odnosząc rany.