W 1964 rozpoczęła studia na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Studiowała malarstwo u Juliusza Studnickiego i Artura Nachta-Samborskiego, grafikę u Józefa Pakulskiego, a tkaninę artystyczną u Aliny Śledziewskiej. Po Marcu 1968 odbyła karę sześciu miesięcy więzienia. W 1969 jej brat wyemigrował do Danii. W tym czasie poznała też swojego przyszłego męża działacza opozycji – Michała Wejrocha. W tym samym roku również reaktywowała studia i w 1971 uzyskała dyplom z malarstwa i litografii w pracowni Michała Byliny na warszawskiej ASP. Razem z Jerzym Kaliną, Maciejem Łubowskim i Ireneuszem Szubertem założyła grupę młodych malarzy SejfKrystiana Robb-Narbutt, Rysunki, przedmioty, pracownia, red. Dorota Jarecka i Wanda Siedlecka, Fundacja Krystiany Robb-Narbutt, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa: 2012, . Była też związana z ruchem „O poprawę”. Debiutowała wystawą tkaniny artystycznej.
W latach osiemdziesiątych była zatrudniona w pracowni terapii artystycznej w jednym z warszawskich szpitali psychiatrycznych na Saskiej Kępie, gdzie również pracował jej mąż Michał Wejroch.
Jej mieszkanie-pracownia znajdowała się przy ul. Królowej Aldony 9 na warszawskiej Saskiej Kępie. Przyjaźniła się m.in.