Józef Waluk (ur. 16 stycznia 1911 we wsi Łunna k. Grodna, zm. 29 listopada 1979 w Warszawie) – działacz komunistyczny, oficer Armii Czerwonej i Informacji Wojskowej, generał brygady LWP.
Życiorys Syn Waleriana i Michaliny z d. Siemieńczuk. Do 1930 skończył 4 klasy szkoły zawodowej, został technikiem-odlewnikiem i wstąpił do KZMP, a później do KPZB. W latach 1932–1933 odbył służbę wojskową w Lidzie. W 1934 aresztowany za działalność komunistyczną i skazany w Wilnie na 5 lat więzienia.
W 1939 zwolniony z więzienia w Płocku, we wrześniu 1939 udał się do Wołkowyska zajętego przez Armię Czerwoną i został agitatorem w Tymczasowym Zarządzie Miasta i przewodniczącym komisji wyborczej do Zgromadzenia Narodowego w Mińsku. Od grudnia 1939 p.o. dyrektora fabryki odlewów żelaznych w Wołkowysku. Po ataku Niemiec na ZSRR 1941 zmobilizowany do Armii Czerwonej, został zastępcą szefa zaopatrzenia batalionu łączności 1 Brygady Wojsk Kolejowych na Froncie Zachodnim i Froncie Leningradzkim. W 1942 wstąpił do Wszechzwiązkowej Komunistycznej Partii (bolszewików). W Armii Czerwonej dosłużył się stopnia starszego porucznika. Walczył na froncie, trzykrotnie ranny.