Został tam uwięziony, jednak udało mu się zbiec z więzienia za granicę przy pomocy pań:Ludwiny Żerdzińskiej, Felicji Cieszkiewicz i Zofii Romanowicz.
W latach 1864–1870 pracował jako starszy urzędnik rachunkowy przy kolei lyońskiej w Paryżu. Od 15 marca 1871 roku pracował w galicyjskim Sejmie Krajowym we Lwowie, gdzie wkrótce został mianowany referentem funduszów gminnych do spraw serwitutowych i podatków krajowych. Od maja 1872 roku kierował referatem myt krajowych. Od 1873 roku pracował w Wydziale Krajowym, na co Sejm Krajowy wyraził zgodę specjalną uchwałą, ponieważ Zienkowicz nie miał formalnego wykształcenia prawniczego wymaganego na tym stanowisku.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci i studenci Szkoły Głównej Warszawskiej Kategoria:Członkowie stronnictwa czerwonych Kategoria:Naczelnicy Warszawy powstania styczniowego Kategoria:Urodzeni w 1835 Kategoria:Zmarli w 1888 Kategoria:Ludzie urodzeni w Mińsku Mazowieckim