Właśnie 29 grudnia Wheeler na czele 2500 kawalerzystów znalazł się na dalekich tyłach Armii Cumberlandu, gdzie zdobył cztery kolumny taborowe z zapasami amunicji i wziął do niewoli 1000 żołnierzy RosecransaEicher, s.420; Cozzens, ss.171-72; Street, ss.96-97; Hess, s.198..
30 grudnia siły unionistów sformowały linię bojową w odległości trzech kilometrów na północny zachód od Murfreesboro. Obie armie leżały naprzeciw siebie na froncie długości około 6 km. Początkowo lewe skrzydło Bragga było słabe, Rosecrans mógł więc zaatakować przesuwając się na prawo i wyjść wprost na Murfreesboro, ale nie znał dokładnie dyslokacji konfederackich oddziałów, bowiem przeszkadzała mu w tym osłona zapewniana przez kawalerię konfederatów. Chcąc powtórzyć manewr, zastosowany w II bitwie nad Bull Run, obaj dowódcy przygotowali na dzień następny identyczny plan: obejść prawe skrzydło przeciwnika, wyjść na jego tyły i odciąć od bazy. Skoro oba plany były takie same, zwyciężyć powinien prawdopodobnie ten, kto uderzył pierwszy. Rosecrans nakazał swoim podwładnym by byli gotowi do ataku po śniadaniu, natomiast Bragg kazał uderzyć o świcieStreet, ss.98-99; Eicher, s.420; Esposito, opis mapy 78; Daniel, ss.205-207; Cozzens, ss.64-80; Foote, s.85..
thumb|350px|Manewry i pozycje obu stron w nocy z 30 na 31 grudnia