W 1901 bezskutecznie poszukiwał nauczyciela kursu telegrafu i telefonu, które to stanowisko w końcu objął on sam. W 1904 opublikował swoje notatki do wykładów w książce pt. Traité Pratique de Télécommunication Electrique (Télégraphie, Téléphonie). Definiował wówczas telekomunikację jako „przesyłanie myśli na odległość z użyciem elektryczności”. W wyniku powstania nowego terminu, na konferencji Międzynarodowego Związku Telegraficznego w Madrycie w 1932 roku postanowiono zmienić dotychczasową nazwę organizacji na Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ITU), która zaczęła obowiązywać od 1 stycznia 1934. W swoich wspomnieniach Édouard Estaunié pisał, że ma żal, że został zapomniany jako twórca terminu télécommunications.
Po opuszczeniu stanowiska Inspektora Poczt i Telegrafów i dyrektora École Professionnelle Supérieure des Postes et Télégraphes, w 1905, został dyrektorem Sprzętu i Budowli Poczt i Telegrafów, a w 1909 – dyrektorem Eksploatacji Telefonicznej.
Od 1911 poświęcił się wyłącznie pisarstwu. W czasie I wojny światowej powrócił do zajęcia telegrafisty, a po wojnie zajmował się reorganizacją poczty i telegrafu w przyłączonej w 1919 do Francji prowincji Alzacja-Lotaryngia. Ożenił się w 1916, nie miał dzieci.