Wachtang VI (ur. 15 września 1675, zm. 26 marca 1737 w Astrachaniu) – król Kartlii w latach 1711-1715 i ponownie od 1719 do 1724.
Pochodzenie i dojście do władzy Był bratankiem króla Kartlii Jerzego XI. W 1703, gdy Jerzy XI na wezwanie władcy Persji (którego był lennikiem) udał się do Afganistanu jako dowódca perskiej armii, Wachtang pełnił jego obowiązki na terenie kraju. Chociaż nie został koronowany na króla, posiadał pełną władzę królewską. Doprowadził do wzmocnienia pozycji króla w państwie, stworzył dodatkowe siły zbrojne, których zadaniem było tłumienie wystąpień feudałów dążących do osłabienia władzy królewskiej. W swojej działalności Wachtang był wspierany przez Gruziński Kościół Prawosławny, na którego czele jako katolikos-patriarcha stał od 1705 jego brat Domecjan IVВахтанга VI. Wachtang potrafił także wykorzystywać konflikty między feudałami i fakt, że część walczyła w posiłkowych oddziałach gruzińskich w armii perskiej.