Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii PannyPolski egzonim wprowadzony na 123. posiedzeniu KSNG. (ukr. Костел Внебовзяття Пресвятої Діви Марії) – sanktuarium Matki Bożej w Rudkach, w parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny.
W 1876 w krypcie kościoła pochowany został Aleksander Fredro.
Historia
W początku XV wieku w Rudkach powstał drewniany kościół oraz parafia łacińska pw. św. Wojciecha, fundacji Ścibora, podległa diecezji przemyskiej. Kościół konsekrowany około 1435 roku, spłonął w czasie najazdu Tatarów w 1450 roku. Na miejscu zbudowano nowy, także drewniany. W 1550 roku pod wpływem ruchów reformatorskich kościół został zamieniony na zbór kalwiński.
W 1612 roku Jurij Czuryło przekazał do rudeckiego kościoła prawosławną ikonę Matki Bożej z pierwszej połowy XVI wieku, która pochodzi ze spalonej przez Tatarów cerkwi na Podolu. Przez kolejne wieki obraz był czczony zarówno przez katolików i prawosławnych.
W 1655 roku Andrzej Stano herbu Gozdawa, współwłaściciel Rudek, podkomorzy sanocki, syn właściciela Rudek Jerzego i Zofii Fredro rozpoczął budowę nowego kościoła. Prace przerwał najazd szwedzki.
Murowaną świątynię zbudowano w 1728 roku z fundacji Urbańskich. Konsekracji dokonano w 1841 roku.