Riolo Terme – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania, w prowincji Rawenna.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwały 5334 osoby, 121,2 os./km².
W 1914 r., dzięki walorom wód mineralnych, miejscowość otrzymała nazwę Riolo Bagni. Od 1957 r. nazywa się tak jak dziś. Wcześniej, przez dwa stulecia zwała się Riolo Secco. W XIV w. w miejscu starej wieży zbudowano małą fortecę, mogącą pomieścić 300 żołnierzy. Architektem był Massimo della Colla. Budowa zamku stworzyła grunt pod rozwój ekonomiczny miejscowości. Przedstawiciele rodu Manfredi władali zamkiem od 1435 r. W końcu 1472 r. rządy sprawował Carlo II Manfredi. Wówczas budowlę rozbudowano i upiększono. Od 1500 r. sprawował tu władzę Cesare Borgia, zwany Valentino. W XVII w. nastał schyłek tutejszego dobrobytu. Po 1815 r. mieszkańcy Riolo otrzymali pewną autonomię administracyjną. Burmistrzowie: Vincenzo Fantaguzzi (1860), Anselmo Mongardi (1889), Ermenegildo Costa (1915) przyczynili się do rozwoju ekonomicznego i społecznego Riolo. Powstały wówczas: zegar na placu, most żelazny na rzece Senio, urząd telegraficzny, termy, szkoła podstawowa, akwedukt w zamku.