Friedrich Wegener (ur. 7 kwietnia 1907 w Varel, zm. 9 lipca 1990 w Lubece) – niemiecki lekarz patolog, który opisał chorobę ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń (przez długi czas nazywaną ziarniniakiem Wegenera).

Rodzina Friedrich Wegener był synem Friedricha Wegenera, który pracował w szpitalu St. Josefsstift w Varel, oraz Thyry Cecilii, nauczycielki gimnastyki. W 1934 ożenił się z Sophie Madsen, z którą miał siedmioro dzieci. Jego pierwsza żona zmarła w 1974, w 1975 ożenił się z Ursulą Zacharias.

Nauka i praca Po ukończeniu szkoły średniej w 1926 rozpoczął studia na Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium. Następnie przeniósł się na Uniwersytet Chrystiana Albrechta w Kilonii, gdzie w 1932 zdał egzamin lekarski i pracował do wiosny 1933 jako praktykant w zakładzie patologii. W tym czasie wstąpił do SA (wrzesień 1932), a 1 maja 1933 został członkiem NSDAP; należał również do NSDÄB.

W 1935 rozpoczął pracę w Instytucie Patologii na Uniwersytecie Wrocławskim, którą zaproponował mu Martin Staemmler (głoszący wyższość rasy aryjskiej nad innymi rasami), którego spotkał już na Uniwersytecie w Kilonii. W tym czasie, w 1936, opisał ziarniniakowatość z zapaleniem naczyńWegener F. Űber generalisierte septische Gefäßerkrankungen. Verh Deut Pathol Ges 1936;