Franciszek Szreniawa-Węgleński (ur. w 1766, zm. 10 maja 1820 roku) – polski ziemianin, adwokat, minister sprawiedliwości w Radzie Administracyjnej Królestwa Kongresowego.
Życiorys Studiował prawo na Akademii Zamojskiej. Był członkiem palestry lubelskiej, a następnie był wziętym adwokatem lwowskim. „Należał do najzdolniejszych adwokatów, gładki był w obejściu, dowcipny, wesoły, wszędzie, nawet do cesarza trafić umiejący, więc też wkrótce doszedł do wielkiego majątku”.
Był masonem, członkiem loży „Doskonała równość”, z której wyszło lwowskie „Towarzystwo patryotycznych polityków" (w którego kierownictwie był Węgleński), którego organem stał się Dziennik Patriotycznych Polityków.
W grudniu 1792 roku wszedł we Lwowie w skład komitetu ds. zebrania środków w celu ufundowania korpusu ochotników na pograniczu Wołynia dla obrony Rzeczypospolitej. W 1809 roku przeniósł się do Warszawy, wstąpił w służbę Księstwa Warszawskiego, był komisarzem rządowym „do urządzenia powracających departamentów w Galicji”, następnie sędzią najwyższej instancji.