Bożena Borowska (ur. 1962 w Nowogardzie) – polska aktorka teatralna, telewizyjna i filmowa.
Życiorys Po ukończeniu liceum plastycznego, za drugim razem dostała się do Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej we Wrocławiu. Studia ukończyła w 1988.
W 1983 zadebiutowała na profesjonalnej scenie Teatru im. Wilama Horzycy w Toruniu w roli Dziewczyny w Kartotece Tadeusza Różewicza w reżyserii Krystyny Meissner oraz jako Mucha-Erynia i Puchacze w spektaklu Muchy Jeana-Paula Sartre’a w reż. Jacka Zembrzuskiego.
Jeszcze podczas studiów w latach 1987-88 grała na deskach Teatru im. C. K. Norwida w Jeleniej Górze w przedstawieniach: Bal w Operze Juliana Tuwima, Człowiek jak człowiek Bertolta Brechta, Biesy Fiodora Dostojewskiego jako Maria Szatow i Praskowia Drozdow oraz Sen nocy letniej Williama Szekspira jako Tytania.
Po studiach dostała angaż w Teatrze im. Wilama Horzycy w Toruniu, gdzie występowała w latach 1988-1991. W roku 1991 związała się z Teatrem Nowym w Poznaniu.
W 1994 była wyróżniona w ogólnopolskim Przeglądzie Piosenki Aktorskiej. W 1995 została odznaczona Medalem Młodej Sztuki za rolę Królowej Anny w sztuce Jacka Kaczmarskiego i Jerzego Satanowskiego pt. Kuglarze i wisielcy w reż.