Kazimierz Józef BogdanowiczPolski Słownik Biograficzny oraz Stefan Kieniewicz w „Powstaniu styczniowym” piszą jego nazwisko jako Bohdanowicz. herbu Łada (ur. w 21 marca 1837 w Puchaczowie, zm. 9 marcaDokładna data egzekucji nie jest znana. Niektóre źródła podają 5 lub 6 marca, np. Polski Słownik Biograficzny podaje datę 5 marca. 1863 w Lublinie) – polski szlachcic, dowódca oddziału wojsk polskich w czasie powstania styczniowego.
Życiorys Był synem Grzegorza i Marianny z Piramowiczów, wychował się w rodzinnym majątku w Nadrybiu. Kształcił się w Gimnazjum Gubernialnym w Lublinie. Wkrótce odziedziczył majątek, ponadto dzierżawił pobliską wieś Łowcza.
Przed powstaniem był związany ze stronnictwem białych, szybko zmienił ugrupowanie dołączając do czerwonych popierających ideę powstania zbrojnego. W chwili wybuchu powstania styczniowego został wojennym naczelnikiem Nadrybia. Wystawił swój własny oddział liczący 400 piechurów i 60 jeźdźcówNiektóre źródła mówią o oddziale liczącym 200 osób.. W nocy 22 stycznia 1863 roku nie chciał przeprowadzić ataku na garnizon rosyjski w Chełmie. Został jednak zaskoczony przez wojska carskie, które w Bukowej Małej rozbiły jego oddział. Bogdanowicz dostał się do niewoli. Wkrótce został odbity przez powstańców. Wrócił do oddziału, któremu 17 lutego dowodził w bitwie pod Rudką.